Urząd ziemski – jednostka administracji rządowej powołana w celu przeprowadzenia reformy rolnej i przebudowy ustroju rolnego.
Zadanie urzędu ziemskiego scharakteryzowano w ustawie z 1920 r., którą ustanowiono równolegle z ustawą o wykonaniu reformy rolnej.
Zadania urzędów ziemskich związanych z reformą rolną Zadaniem urzędów ziemskich było przeprowadzenie i utrwalenie nowego ustroju rolnego w myśl ustawy Sejmu z 15 lipca 1920 r. o wykonaniu reformy rolnej: Ustawa z dnia 15 lipca 1920 r. o wykonaniu reformy rolnej..
Na cele przeprowadzenia reformy rolnej do dyspozycji Głównego Urzędu Ziemskiego przeznaczono: dobra będące własnością Państwa oraz dóbr powstałych wskutek likwidacji władz byłych państwa zaborczych; dobra należące do członków byłych zaborczych dynastii panujących lub członków ich rodzin; dobra byłego rosyjskiego Banku Włościańskiego i byłej pruskiej Komisji Kolonizacyjnej; dobra tzw. martwej ręki (duchowne, biskupie, kapitulne, klasztorne, plebańskie, kościołów i gmin wyznaniowych) oraz nierozparcelowane dobra poduchowne i poklasztorne; dobra innych instytucji publicznych a w szczególności dobra fundacji, bądź będące pod zarządem Państwa.