Przymusowy wykup gruntów przez urzędy ziemskie Urzędy ziemskie zostały zobowiązane do przymusowego wykupu gruntów: majątków ziemskich; dóbr parcelowanych samowolnie, bez zezwolenia właściwych organów państwowych; majątków nabytych w okresie po 1 sierpnia 1914 r. i przed 14 września 1919 r., przez osoby, dla których rolnictwo nie było albo nie stało się zajęciem zawodowym; dóbr, które w ciągu ostatnich 5 lat zmieniały więcej niż dwukrotnie właściciela; majątków ziemskich nabytych w czasie wojny z zysków lichwiarskich; majątków, których właściciele od czasu istnienia b. Komisji Kolonizacyjnej sprzedali ziemie państwom zaborczym na parcelację; majątków ziemskich, znajdujących się w sferze oddziaływania interesów mieszkaniowych miast.
Zakres przymusowego wykupu majątków ziemskich Przymusowemu wykupowi podlegały: nadwyżki gruntu ponad 60 ha obszaru w majątkach położonych w okręgach przemysłowych i podmiejskich; nadwyżki ponad 400 ha ogólnego obszaru w majątkach położonych na terenie b. zaboru pruskiego; nadwyżki ponad 180 ha ogólnego obszaru w majątkach położonych na pozostałym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej.
Struktura i zadania urzędów ziemskich Główny Urząd Ziemski