Rzeka ta stanowi też najważniejszy w okolicy ciek odwadniający także Synewyr, największe naturalne jezioro górskie na Ukrainie.
Z punktu widzenia geobotaniki Park Narodowy „Synewyr” leży w Europejskim Obszarze Lasów Liściastych, Karpacko-Alpejskiej Prowincji Górskiej, Podprowincji Wschodniokarpackiej, wreszcie w Werchowińsko-beskidzkim okręgu lasów dębowo-bukowych, jodłowo-świerkowych i poleśnych łąk.
Historia Tereny Rusi Podkarpackiej w początkach XIX wieku, pozostające wówczas pod panowaniem austriackim, poddane były intensywnemu wyrębowi lasów dla potrzeb przemysłu drzewnego. Choć zjawisko to w nieco mniejszym stopniu dotknęło dolinę rzeki Terebli, to jednak przez kolejne dekady tereny te nie doczekały się ochrony prawnej.
W 1966 roku opublikowano kompleksowe opracowanie naukowe stanowiące podwaliny pod przyszły park narodowy. Pierwszym przejawem zmiany podejścia władz państwowych było z kolei powołanie w 1972 roku 25-hektarowego rezerwatu ichtiologicznego „Kantyna” obejmującego teren sztucznego zbiornika wodnego powstałego po przegrodzeniu rzeki Czornej (tamę w 1998 roku zerwała katastrofalna powódź).