Na terenie Parku zaobserwować można występowanie pięter roślinności. Większa część powierzchni Parku Narodowego „Synewyr” znajduje się w pasie lasu górskiego. Dolne piętro (do wysokości ok. 700 m n.p.m.) tworzą cenne lasy bukowe, których dwa fragmenty: Darwajka i Strymba oraz Kwasoweć i Wilszany trafiły na listę UNESCO. W okolicy górnej granicy występowania buka rośnie on łącznie z grabem i leszczyną. Na górnym skraju buczyn znajdują się pasy lasu jaworowego, z kolei w pobliżu cieków wodnych notowane są zarośla olszy szarej. W piętrze tym typowe gatunki rosnące w runie to żywiec gruczołowaty, przytulia wonna, szczawik zajęczy, gajowiec żółty, wietlica samicza i nerecznica samcza.
Górne piętro lasu zdominowane jest przez lasy świerkowe i – w mniejszym stopniu – jodłowe. Około 1000 m n.p.m. świerk występuje razem z jodłą, jaworem, bukiem (ten miejscowo nawet do 1400 m n.p.m.) i jesionem, zaś w pasie ok. 1100–1500 m n.p.m. – zwykle w formie monokultury. W runie znaleźć można szczawik zajęczy, trzcinnik leśny, borówkę czarną oraz mchy widłoząb miotlasty, rokietnik pospolity, płonnik pospolity, płonnik cięty.