Parcelacja majątków ziemskich w II Rzeczypospolitej – odbywający się w czasach II Rzeczypospolitej podział większej własności rolnej na mniejsze działki, które przeznaczane były na cele związane z reformą rolną i osadnictwem. thumb|upright=1.7|Udział procentowy wielkiej własności prywatnej w ogólnej powierzchni powiatów II Rzeczypospolitej w 1925 roku
Dekret o parcelacji majątków ziemskich Dekretem Naczelnika Państwa z 1919 r. upoważniony został Minister Rolnictwa i Dóbr Państwowych do podjęcia parcelacji majątków, w tym: Dekret upoważniający Ministra Rolnictwa i Dóbr Państwowych do podjęcia parcelacji majątków b. ros. banku Włościańskiego i do wydzierżawiania dóbr państwowych małorolnym i bezrolnym.: zorganizowanie i podjęcie parcelacji majątków b. rosyjskiego Banku Włościańskiego; powołanie do życia, w celu popierania parcelacji, kolonizacji wewnętrznej oraz melioracji – Polskiego Państwowego Banku Rolnego; wydzierżawienie dóbr skarbowych i donacyjnych, które na ten cel przeznaczy Minister; wydzierżawienie bezrolnym i małorolnym w drobnych parcelach zapewniających rodzinie rolnika dostateczne utrzymanie.