Organizowano również wystawa malarstwa polskiego oraz odczyty naukowe.
W 1908 roku z Towarzystwa odeszli dwaj założyciele – Józef Montwiłł i Alojzy Perzanowski. Kierownictwo "Lutni" objął hrabia Józef O’Rourke. W 1910 roku kierownictwo sekcji muzycznej "Lutni" objął Adam Wyleżyński. Organizacja przeniosła się również do gmachu przy ówczesnym Prospekcie Świętojerskim, mieszczącego dziś Litewski Narodowy Teatr Dramatyczny. Zaczęto realizować coraz ambitniejsze projekty artystyczne: w 1911 roku wystawiono operetkę Loteria Stanisława Moniuszki, a w 1913 roku – operę Powrót taty Henryka Jareckiego, w której partię solową wykonał Stanisław Bogucki.
Z chwilą wybuchu I wojny światowej Józef O’Rourke jako były oficer carski został powołany do wojska (zginął rok później). Przewodniczenie Towarzystwu przejął Ludwik Fuks. Regularną działalność "Lutnia" prowadziła do 1916 roku, kiedy to część jej członków została ewakuowana w głąb Rosji. Sezon 1916/1917 cechował zastój spowodowany brakiem aktorów oraz repertuaru. Sytuacja poprawiła się w 1918 roku. Wznowiono działalność teatralną oraz koncertową, zorganizowano wieczory kameralne. W grudniu tegoż roku władze Towarzystwa podjęły decyzję o powołaniu szkoły dramatycznej.