Po II wojnie światowej zamieszkał w Londynie. Był członkiem Polskiego Ruchu Wolnościowego Niepodległość i Demokracja. W latach 1947–1959 pracował jako redaktor naczelny Dziennika Polskiego i Dziennika Żołnierza. W tej roli zapisał się jako człowiek przedsiębiorczy i pełen pomysłów. Zorganizował m.in. sieć korespondentów terenowych, inicjował różnego rodzaju akcje społeczne, a nakład pisma wahał się od 28,5 do 31,5 tys. egzemplarzy. Odszedł z pisma po konflikcie pomiędzy wydawcą pisma a dyrektorem zarządzającym Leszkiem Kirkienem, stając po stronie tego ostatniegoKatarzyna Bzowska "Dziennik" i otoczenie, w: Dopóki jest "Dziennik" - jestem, wyd. Polska Fundacja Kulturalna, Londyn 2000, s. 20-21, 24.

W latach 1959–1960 redagował pismo Kurier Polski (wydawane przez Leszka Kirkiena), następnie związał się z agencją prasową Foreign News Service założoną przez Bolesława Wierzbiańskiego, kierował jej korespondentami europejskimi. Od 1971 był członkiem redakcji nowojorskiego Nowego Dziennika, nadzorował sieć jego europejskich korespondentów. Jako freelancer współpracował z Rozgłośnią Polską Radia Wolna Europa.

Był dwukrotnie żonaty, z pierwszego małżeństwa miał córkę Krystynę.

Przypisy