Kazimierz Jurdziński (ur. 13 lipca 1894 w Łodzi, zm. 17 kwietnia 1960, tamże) – polski kompozytor, organista i pedagog.
Życiorys Kazimierz Jurdziński w 1914 ukończył naukę w Konserwatorium Muzycznym w Warszawie, gdzie uczył się gry na organach i gdzie jego nauczycielem był Mieczysław Surzyński. W okresie od 1914 do 1921 był internowany w Rosji, w związku z faktem, iż był synem obywatela pruskiego. Mieszkał w Kazaniu, gdzie udzielał prywatnych lekcji gry na fortepianie oraz prowadził chór. Ponadto kształcił się na studiach kompozytorskich i kontrapunktu staroklasycznego w Moskwie, gdzie był uczniem Michaiła Ippolitowa-Iwanowa oraz na studiach z zakresu gry na fortepianie, gdzie uczył się pod kierunkiem Aleksandra Goldenweisera. Przebywając w Polsce od 1921 powrócił do nauki w Konserwatorium Muzycznym w Warszawie, gdzie w zakresie kompozycji uczył się u Romana Statkowskiego, natomiast w zakresie gry na fortepianie był uczniem Henryka Melcera. W 1932 uzyskał dyplom z kompozycji w klasie Karola Szymanowskiego.
W latach 1926–1939 był dyrygentem m.in. chóru „Lutnia” w Warszawie, w latach 1932–1934 w Warszawskim Studium Operowym był nauczycielem solfeżu, zasad muzyki i kierownikiem chóru, a w latach 1934–1939 był nauczycielem gry na fortepianie i organach w Szkole Muzycznej im.