Aktualny stan badań Możliwości składu stopów Znaczną część opisywanych w literaturze naukowej materiałów otrzymanych poprzez współosadzanie indukowane stanowią dwuskładnikowe stopy wolframu (w mniejszym stopniu molibdenu i renu) z żelazem, kobaltem lub niklem. Opisane są także stopy trójskładnikowe, mające w składzie dwa różne żelazowce albo żelazowiec i miedź. W 2013 roku polscy badacze udowodnili możliwość indukowanego współosadzania molibdenu z cynkiem z roztworów wodnych. W kolejnych latach ukazały się publikacje opisujące elektrochemiczne osadzanie stopów miedz-molibden, miedź-wolfram, oraz cynk-wolfram dowodzące, że zarówno cynk, jak i miedź, mogą pełnić rolę metalu indukującego osadzanie molibdenu oraz wolframu. Istnieją doniesienia o otrzymaniu powłok wolfram–srebro, które jednak nie mają charakteru metalicznego.
Zastosowania Powłoki ochronno-dekoracyjne Stopy wolfram–żelazowiec są często dyskutowane jako powłoki o charakterze ochronnym lub ochronno-dekoracyjnym. Zastosowaniu temu sprzyja zarówno wysoka twardość wolframu i jego stopów, jak i odporność wolframu na korozję w środowisku kwaśnym dzięki zjawisku pasywacji.