Powszechna Ukraińska Rada Cerkiewna nie uznała tej decyzji. W sierpniu 1919 r., gdy wojska Ukraińskiej Republiki Ludowej ponownie zajęły Kijów, wzywał do obrony ukraińskiej ojczyzny.
W październiku 1921 r. z przyzwolenia władzy radzieckiej w Kijowie odbył się kolejny zjazd duchowieństwa i świeckich, który ogłosił powstanie Ukraińskiego Autokefalicznego Kościoła PrawosławnegoA. Kucy, Polityka cerkiewna Ukrainy w okresie rewolucji 1917–1920, Centrum Europy Wschodniej UMCS, s. 72.. Sobór postanowił zorganizować nową Cerkiew w oparciu o ukraińskie tradycje prawosławne, wprowadzić do nabożeństw język ukraiński, wybrać metropolitę kijowskiego narodowości ukraińskiej i biskupów-Ukraińców. Na metropolitę obrano ks. Wasyla Łypkowskiego. Został on wybrany i wyświęcony na ten urząd przez obecnych na zjeździe kapłanów, bez udziału żadnego biskupa i bez składania ślubów mniszych, w sposób niezgodny z prawosławnymi kanonami, chociaż uczestnicy soboru przekonywali, że podobny ryt istniał w Patriarchacie Aleksandrii. Wcześniej udzielenia Łypkowskiemu chirotonii biskupiej odmówił egzarcha ukraiński Patriarchatu Moskiewskiego, metropolita Michał. Autokefalia Kościoła Ukraińskiego i godność metropolity kijowskiego nadana ks. Łypkowskiemu nie zostały uznane przez żaden kanoniczny Kościół prawosławny.