Były to tytuły takie jak Pamiętnik Magnetyczny Wileński, w którym Ignacy Emanuel Lachnicki zamieszczał obok artykułów poświęconych mesmeryzmowi również treści dotyczące medycyny konwencjonalnej i higieny, Pamiętnik Towarzystwa Lekarskiego Wileńskiego, Acta Intituti Clinici Caesareae Universitatis Vilensis, Pamiętnik Farmaceutyczny Wileński, Dziennik Medycyny Chirurgii i Farmacji.
Pomysł powstania pisma wyszedł w 1819 roku od rosyjskiego ministra oświaty i spraw duchowych Aleksandra Golicyna. Oczekiwał on, iż czasopismo będzie przedrukowywało tłumaczenia z „Dziennika” wydawanego z jego inicjatywy przez Imperatorskie Towarzystwo Człekolubne w Petersburgu od 1817 roku. Ideę tę poparł litewski generał-gubernator Aleksandr Rimski-Korsakow. Wileńskie Towarzystwo Dobroczynne, które według planu miało się podjąć wydawania przekładów, miało jednak poważne wątpliwości. Dotyczyły one kwestii finansowych – organizacja nie dysponowała wystarczającymi środkami, a dodatkowo obawiano się nikłego zainteresowania treściami z rosyjskiego dziennika wśród polskojęzycznych mieszkańców miasta. Przypuszczenia te prawdopodobnie potwierdziło sondowanie rynku – zamieścił w informacje o zamówieniach na prenumeratę nowego czasopisma.