Święta Góra () – barokowy kompleks klasztorny, znajdujący się na górze o tej samej nazwie, w czeskim mieście Przybram.

Historia Nie jest znana dokładna data powstania pierwszego obiektu sakralnego na Świętej Górze. Według legendy powstała ona w XIII wieku za sprawą rycerza z rodu Malovców, który ufundował ją w podzięce Matce Bożej za uchronienie przed rozbójnikami. Bohuslav Balbín datuje pierwszą kaplicę na XIV wiek oraz podaje jej wymiary – 13 metrów długości, 4 metry szerokości i 3 wysokości. Kaplica stała się celem pielgrzymek za sprawą znajdującej się w niej figury Matki Bożej, którą wykonać miał arcybiskup Arnoszt z Pardubic na wzór Madonny Kłodzkiej. W pierwszej połowie XVI wieku na Świętą Górę przeniesiono figury św. Elżbiety i Matki Bożej oraz dwa dzwony.

Jednym z zarządców Świętej Góry był Jan Procházka. Mieszkał w Nymburku, gdzie w 1619 stracił wzrok i przeniósł się do Pragi. Według legendy w 1632 kilkukrotnie śnił mu się starzec, który miał go zachęcać do udania się na Świętą Górę i oddawania tam czci Maryi, by uprosić dar odzyskania wzroku. Przybył tam wraz ze swoim wnukiem 10 czerwca 1632. Władze Przybramia przekazały mu opuszczoną pustelnię z obowiązkiem opieki nad kaplicą. Z czasem Procházka miał odzyskać wzrok, co przyczyniło się do rozsławienia kaplicy jako sanktuarium.