W 1906 r., po urodzeniu syna Mychajły, Olga Kosacz-Krywyniuk zdecydowała się jednak na powrót do Kijowa, mąż pozostał w Pradze. Za udział w ruchu rewolucyjnym została na krótko zatrzymana. Jako „politycznie niepewna” nie mogła podjąć pracy na rodzinnym Wołyniu. Zmuszona wyjechać z Kijowa, udała się do Jekatierinosławia, gdzie udało jej się otrzymać stanowisko ordynatora lecznicy prowadzonej przez ziemstwo. Prowadziła ambulatorium, opiekowała się sierotami i dziećmi chorymi psychicznie, poszukiwała rodzin gotowych przyjąć osierocone dzieci, jeździła z pomocą medyczną do wsi. Jej mąż, który wrócił do Kijowa, pozostał w tym mieście, gdyż znalazł tam pracę w banku Wołżsko-Kamskim. Olha Kosacz-Krywyniuk i jej syn zamieszkali w Łocmanskiej Kamiance pod Jekatierinosławiem; Mychajło Krywyniuk jedynie odwiedzał żonę, dołączył do niej dopiero w 1914 r.
W 1908 r. Olha Kosacz-Krywyniuk założyła w Łocmanskiej Kamiance przytułek dla sierot, a także pracownię tkactwa i koło wyszywania. W 1917 r. razem z mężem utworzyła wydawnictwo Słowo, publikujące książki dla dzieci. Wydali m.in. wiersze i bajki autorstwa Ołeny Pcziłki i zbiór utworów dla dzieci Ołeksandry Sudowszczikowej, piszącej pod pseudonimem Hryćko Hryhorenko.