To pseudopierwszorzędowe podejście zastosować można do najprostszej bimolekularnej reakcji odwracalnej, określonej schematem:
Zastosowanie znacznego nadmiaru substratu [B] powoduje, że rozważana drugorzędowa reakcja upodabnia się do reakcji pierwszego rzędu, którą opisać można schematem:
W tym przypadku stała szybkości przemiany A → AB staje się stałą pierwszego rzędu, której wartość równa jest iloczynowi drugorzędowej stałej szybkości tworzenia kompleksu (kAB) i wartości stężenia reagenta pozostającego w nadmiarze ([B]). Jednocześnie znaczenie stałej szybkości reakcji odwrotnej (kA+B) nie zostaje zmienione. Podobnie jak w odwracalnej reakcji pierwszorzędowej, eksperymentalna stała szybkości procesu (kexp) równa jest sumie stałych szybkości przemian zachodzących w obu kierunkach, i staje się ona liniową funkcją stężenia substratu pozostającego w nadmiarze ([B]) opisaną równaniem:
Wykonanie serii pomiarów, dla różnych stężeń nadmiarowych, pozwala na wyznaczenie obu kinetycznych parametrów reakcji. Pośrednio wyznaczyć można także stałą wiązania kompleksu, której wartość równa jest ilorazowi stałych szybkości.
Przypisy
Kategoria:Aparatura chemiczna Kategoria:Kinetyka chemiczna