Akcent Akcent w języku ukraińskim jest swobodny – może padać na dowolną sylabę. Inaczej jest w języku polskim, gdzie na ogół pada na przedostatnią sylabę). Dodatkowo w języku ukraińskim jest on ruchomy, tzn. podczas odmiany danego wyrazu może przenosić się na inną sylabę (np. голова́ – го́лову ‘głowa – głowę’, пишу́ – пи́шеш ‘piszę – piszesz’). Niektóre wyrazy mogą mieć podwójny akcent, tzn. dwa warianty akcentuacyjne, np. стартови́й – ста́ртовий ‘startowy’.
Wymiana głosek Jedną z charakterystycznych cech języka ukraińskiego jest wymiana samogłoski „і” na „о” bądź „е”. Tego typu samogłoska „і” znajduje się w pozycji przed spółgłoską należącą do tej samej sylaby, zazwyczaj w rzeczownikach, ale też i w niektórych formach czasowników. Przykłady: рік – ро́ку ‘rok – roku’, він ніс – вона́ несла́ ‘on niósł – ona niosła’, ніс – но́са ‘nos – nosa’, шість – шести́ ‘sześć – sześciu’, кінь – коня́ ‘koń – konia’, Ки́їв – Ки́єва ‘Kijów – Kijowa’, сіл – село́ ‘wsi (dop. l. mn.) – wieś’, гір – гора́ ‘gór – góra’. Tego typu wymiana nie występuje zawsze, np. ліс – лі́су ‘las – lasu’. Do wyrazów bez tej wymiany zaliczają się: słowa zawierające –оро–, –ере–, –оло–, –еле– między spółgłoskami (np. моро́з ‘mróz’, бе́рег ‘brzeg’); –ор–, –ер–, –ов– między spółgłoskami (np.