Rodzaj gramatyczny Wyróżnia się rodzaj męski (чоловічий рід), żeński (жіночий рід) i nijaki (середній рід). Większość rzeczowników rodzaju męskiego kończy się na spółgłoskę, np. стіл 'stół', чай 'herbata' Większość rzeczowników rodzaju żeńskiego kończy się na samogłoskę –а lub –я, np. гу́мка, ле́кція. Do rodzaju nijakiego należą zazwyczaj rzeczowniki zakończone na –о, –е, oraz mające końcówkę –я poprzedzoną podwojoną spółgłoską, np. вікно́ ‘okno’, по́ле ‘pole’, життя́ ‘życie’. Rzeczowniki zakończone na spółgłoski wargowe б, п, в, м, ф, a poza tym ш, ч, щ, ж mogą również być rodzaju męskiego lub żeńskiego, np. кров ‘krew‘ (ż) – рука́в ‘rękaw‘ (m); ніч ’noc’ (ż) – плач ’płacz’ (m); по́дорож ’podróż’ (ż) – ніж ‘nóż‘ (m). Rzeczowniki zakończone na miękki znak –ь (tj. na spółgłoskę miękką) mogą być rodzaju męskiego lub żeńskiego, np. день ’dzień’ (m), о́сінь ’jesień’ (ż). Końcówka –ець oraz –тель jest jednak typowa dla rodzaju męskiego, natomiast –ість – dla rodzaju żeńskiego, np. англі́єць ‘Anglik’, вчи́тель ‘nauczyciel’, сві́жість ‘świeżość’. Pewne wyrazy odnoszące się do osób mogą być zaliczane do rodzaju wspólnego (спільний рід), funkcjonując, zależnie od płci osoby, do której się odnoszą, jako rzeczowniki rodzaju męskiego lub żeńskiego. Wśród nich można wyróżnić grupę rzeczowników zakończonych na –а lub –я, np.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Gramatyka języka ukraińskiego · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.