слуга́ ‘sługa, służąca’, неро́ба ‘nierób’, базі́ка ‘gaduła’.

Liczba Rzeczowniki na ogół mają formy liczby pojedynczej i mnogiej, jednak występują także i takie, mające wyłącznie liczbę pojedynczą (singularia tantum) lub wyłącznie mnogą (pluralia tantum). Do tych pierwszych należy np. молоко ‘mleko’, пісок ‘piasek’, Київ ‘Kijów’, геройство 'bohaterstwo', choć od niektórych z nich w specyficznym znaczeniu da się utworzyć także liczbę mnogą. Do pluralia tantum należy: две́рі ‘drzwi’, граблі́ ‘grabie’, джу́нглі ‘dżungla’, Карпати ‘Karpaty’, гро́ші ‘pieniądze’. Użycie liczby w związkach wyrazowych rzeczowników z czasownikami może różnić się w porównaniu z polszczyzną, np. ловити рибу ‘łowić ryby’, купувати малину ‘kupować maliny’.

Przypadki Odmianie przez przypadki (deklinacji) ulegają rzeczowniki, przymiotniki, zaimki i liczebniki. Wyróżnia się 7 przypadków (відмі́нок): mianownik (називни́й), dopełniacz (родови́й) celownik (дава́льний), biernik (знахі́дний), narzędnik (ору́дний), miejscownik (місце́вий), wołacz (кли́чний). Można wyróżnić 4 wzorce odmiany rzeczownika (tj. 4 deklinacje), a w dwóch pierwszych deklinacjach można dodatkowo w zależności od zakończenia tematu wydzielić grupy twarde, miękkie i mieszane.