C. Kenneth Quinones podaje, że w ciągu siedmiu miesięcy 147 członków 600 Gunners Party zmarło z powodu głodu i chorób, a kolejnych 280 zginęło w nalotach amerykańskiego lotnictwa. Na początku lata 1943 roku pozostawało przy życiu jeszcze około 90–100 jeńców. Tymczasem 30 czerwca 1943 roku nieukończone lotnisko zostało ostrzelane przez amerykańskie okręty wojenne. Japończycy najprawdopodobniej uznali ten atak za wstęp do nieprzyjacielskiego desantu. Jeden z koreańskich robotników zeznał, że następnego dnia wszystkich pozostających jeszcze przy życiu Brytyjczyków zakłuto bagnetami lub ścięto mieczami.
Losy jeńców pozostawionych na Nowej Brytanii 82 Brytyjczyków pozostawiono na Nowej Brytanii, gdyż uznano, że ze względu na zły stan zdrowia nie będą przydatni podczas robót budowalnych na Balalae. Niemniej co do zasady Japończycy nadal uznawali ich za zdolnych do pracy. Codziennie pięćdziesięciu jeńców zabierano z Kokopo i zmuszano do rozładunku statków w Simpson Harbour. Kierowano ich także do pracy przy rozładunku samochodów ciężarowych w bazie Cesarskiej Armii Japońskiej.
Choroby, brak opieki medycznej, niedożywienie, praca ponad siły oraz złe traktowanie także i tu przełożyły się na wysoką śmiertelność wśród jeńców. Sześciu zmarło przed końcem 1942 roku.