Również Alma nauczał, że drzewo życia wyrasta z nasiona bądź ze słowa Bożego zasadzonego i troskliwie pielęgnowanego w sercu jednostki, co zapisano w wersetach od trzydziestego siódmego do czterdziestego trzeciego trzydziestego drugiego rozdziału Księgi Almy.
Księga Mormona w innym miejscu wspomina także o drzewie życia znajdującym się w ogrodzie Eden. Patriarcha Lehi w błogosławieństwie udzielonym swemu synowi Jakubowi wyjaśnił, że istniało ono jako niezbędne przeciwieństwo drzewa zakazanego owocu – zgodnie z zapisem z wersetu piętnastego drugiego rozdziału 2. Księgi Nefiego. W literaturze zauważono, iż brak bezpośredniego odniesienia do drzewa poznania dobrego i złego w Księdze Mormona wynikać może z mormońskiej interpretacji upadku, szczególnej na tle większości innych wyznań chrześcijańskich, bo w zasadzie wykluczającej grzech pierworodny.
W jeszcze innym metaforycznym odniesieniu do drzew wcześniej wspominany już Jakub mówi o alegorii Zenosa. W alegorii tej dom Izraela zostaje porównany do drzewa oliwnego.