Zemnarihah, jeden ze złoczyńców Gadiantona, został powieszony na drzewie, co zapisano w dwudziestym ósmym wersecie czwartego rozdziału 3. Księgi Nefiego. Z kolei przekaz zawarty w wersetach dziewiątym i dziesiątym trzeciego rozdziału Księgi Helamana mówi o niedoborach drewna na ziemiach przynależnych do wewnętrznej geografii Księgi Mormona.
Drzewa w krytyce Księgi Mormona Obecność drzew w Księdze Mormona była wykorzystywana przez krytyków mormonizmu. Opisaną niżej propozycję łączenia znalezionej w Meksyku w latach 40. XX wieku steli z wizją drzewa życia atakowali między innymi Harold W. Hougey, Jerald Tanner, Sandra Tanner i Latayne Scott. Jerald i Sandra Tanner krytykowali wykorzystującą drzewo oliwne alegorię Zenosa jako zarówno plagiat jak i anachronizm. Wskazywali, że została ona zaczerpnięta bezpośrednio z Biblii, konkretnie zaś z wersetów od szesnastego do dwudziestego czwartego jedenastego rozdziału Listu do Rzymian oraz z rozmaitych wypowiedzi Chrystusa zapisanych w ewangeliach. Jako taka ma również pochodzić z I wieku, zamiast, jak to sugeruje Księga Mormona, z okresu wcześniejszego niż VII wieku p.n.e.