Obecność w mormońskiej kulturze Opisane w Księdze Mormona drzewa znalazły odzwierciedlenie w kulturze świętych w dniach ostatnich. Fragmenty dotyczące symbolicznych drzew należą do najlepiej znanych i najczęściej cytowanych fragmentów tej mormońskiej świętej księgi. Drzewo życia pozostaje istotnym symbolem wykorzystywanym w tej grupie religijnej, uznawane bywa za jeden z kluczowych elementów całej Księgi Mormona. Witraż przedstawiający drzewo życia zdobi wnętrze świątyni mormońskiej w Waszyngtonie.
Obszerna jest również literatura poświęcona alegorii Zenosa. Alegorię tą zresztą starszy Joseph Fielding Smith określił mianem jednej z najwspanialszych przypowieści w całej zapisanej historii. Joseph Fielding McConkie zaliczył ją natomiast do klasycznych alegorii wywiedzionych z pism świętych.
Znaczne zainteresowanie członków Kościoła wzbudziło odkrycie w latach 40. XX wieku w meksykańskim stanie Chiapas tak zwanej steli Izapa 5. Uwagę świętych w dniach ostatnich na stelę zwrócił M. Wells Jakeman, profesor archeologii na Uniwersytecie Brighama Younga (BYU) w latach 50. XX wieku. Ten prekolumbijski artefakt został wykonany pomiędzy 100 p.n.e. a 100 n.e. i przedstawia scenę zdradzającą podobieństwo do wspomnianej wyżej wizji drzewa życia doświadczonej przez Lehiego i Nefiego.