Między innymi: istniejąca od 1882 roku szkoła koronkarska w Kańczudze, szkoła koronkarska w Starym Sączu (otwarta jako Krajowa Szkoła Koronkarska 16 listopada 1887 roku w Muszynie i przeniesiona w 1895 roku do Starego Sącza), Krajowa Szkoła Koronkarska w Bobowej (otwarta w 1899 roku), szkoła haftów w Krakowie, szkoła koronkarska w Przemyślu prowadzona przez siostry Miłosierdzia, i inne.
Otwarcie szkoły w Zakopanem było związane z darowizną 1200 złr, które Tytusowi Chałubińskiemu na ten cel powierzyła Helena Modrzejewska. Z hr. Różą Krasińską opracowały założenia programowe, a dr Chałubiński był autorem statutu oraz uzyskał w galicyjskim rządzie krajowym zabezpieczenia prawne i finansowe placówki. Wszyscy troje znaleźli się następnie w komitecie nadzorczym ośrodka jako „protektorzy”. Otwarcie szkoły miało miejsce 1 maja 1883 roku w lokalu wynajętym od Macieja Gąsienicy, być może brał w nim udział Mikołaj Zyblikiewicz. Z założenia uczennicami były dziewczęta z Zakopanego i okolicznych wsi, jednak jako uczennice nadzwyczajne wyrobu koronek uczyły się także kuracjuszki przebywające w Zakopanem. W 1883 roku uczennic było 14, w 1884 – 46, w 1885 – 74, a w 1886 – 90. alt=Zdjęci koronki.|mały|Koronka klockowa wykonana przez uczennice szkoły według projektu Karola Kłosowskiego Nauka w szkole była bezpłatna.