Dziewczęta uczyły się również czytania, pisania i rachunków. Nauka w szkole trwała około 10 godzin dziennie. W pierwszej klasie uczono wytwarzania koronek klockowych. W drugiej klasie techniki wyrobu gipiury czeskiej i francuskiej, a w trzeciej koronek weneckich i reticello. W 1915 szkoła przyniosła 5 tysięcy, w 1916 12 tysięcy, a w 1917 ponad 20 tysięcy koron.
W latach 1913–1932 nauczycielem rysunku i kompozycji w szkole był Karol Kłosowski, który opracowywał projekty nowych koronek. Po nim stanowisko to objął Mieczysław Szopiński.
1 stycznia 1931 roku rozporządzeniem Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego z 31 grudnia 1930 szkołę zreorganizowano dodając kierunek hotelarski. Zmieniono nazwę szkoły na Państwowa Szkoła Hotelarsko-Przemysłowa Żeńska w Zakopanem.
W roku szklonym 1940/1941 szkołę włączono do Berufsfachschule fur Goralische Volkskunst (Szkoły Drzewnej).