Projekt kompleksu powstał szybko jak na radzieckie warunki i w 1959 roku Ministerstwo Obrony zaakceptowała wstępny projekt systemuTomasz Szulc, Radziecki kompleks przeciwlotniczo-rakietowy S-225 Azow, „Nowa Technika Wojskowa”, nr 11 (2020), s. 88–98, .
Dalsze prace nad kompleksem zostały przerwane w wyniku zakulisowych działań. Prace nowo powstałego biura konstrukcyjnego OKB-464 były początkowo wspierane przez P. Gruszyna, szefa biura projektowego rakiet KB-2, będącego filią Moskiewskiego Instytutu Techniki Cieplnej, opowiedzialnego za prace projektowe nad radzieckimi rakietami przeciwlotniczymi. Wzrost znaczenia OKB-464 mógł spowodować powstanie konkurencji dla KB-2. Argumentem mającym podważyć wiarygodność i celowość utrzymywania OKB-464 był fakt, iż jego istnienie w fabryce odpowiadającej za produkcję rakiet odciąga kadrę naukową od jej głównego zadania, którym był nadzor nad produkcją rakiet, a nie ich konstruowanie. Podobne zdanie wyraził dyrektor fabryki w Dołgoprudnyj, który potrzebował przede wszystkim jednostki zajmującej się technologią produkcji.