Od połowy lat 90. XX w. Skugariewa pracuje nad projektem martwych natur – „Stoły”. Malarka przekształca podłużne płótna („Ronald”, „Radiogramofon”, „Wiadomości wieczorne”), malując na nich długie, prawie puste stoły z portretami postaci wiszącymi na ścianie ponad meblami.

Dziwna przestrzeń, w której rzeczywistość ukazana jest z różnych punktów widzenia artystki, charakteryzuje jej projekty „Pejzaże” i „Drogi” (2004–2009). Kompozycje konstruowane są na zasadzie „spojrzenia z okna samochodu”. W wyniku dystansu, jaki pojawia się między naturą a obserwującym ją człowiekiem, natura traci naiwność ograniczoną formatem obrazu. Na tych obrazach nie ma postaci ludzkich; świat jest opuszczony, wyraźnie beznamiętny, a jednocześnie nasycony i wielowartościowy.