przekł. polski pt. Mowa... do Henryka Walezyusza... i senatorów imieniem Katolików w obronie jedności wiary, wyd. A. Chmielowski Życiorys księdza S. Karnkoskiego, arcybiskupa gnieźnieńskiego, Warszawa 1885 Dwie mowy sejmowe z roku 1587, tzw. „Propozycje”; wyd. A. Sokołowski Scriptores Rerum Polonicarum, t. 11 (1887), s. 238-246 Articuli politici, napisane dla Montalta w 1588 lub 1589, rękopis: Teki Rzymskie nr 46 Sententia albo zdanie... o odjeździe Króla J.M. do Szwecjej... na Sejmie Warszawskim... 1593 (według G. Korbuta i L. Finkla: Poznań 1593); przedr. T. Ujazdowski Pamiętnik Sandomierski, t. 2 (1829) i odb., Warszawa 1830; fragmenty przedr.: K. Mecherzyński Historia wymowy w Polsce, t. 1, Kraków 1856, s. 546-552; całość wyd. K.J. Turowski „Pisma Stanisława Karnkowskiego”, Kraków 1859, Biblioteka Polska zeszyt 50 Exorbitancje i naprawa koła poselskiego, Poznań 1596 (2 edycje); przedr. K.J. Turowski „Pisma Stanisława Karnkowskiego”, Kraków 1859, Biblioteka Polska zeszyt 50 Kazanie... o dwojakim kościele chrześcijańskim, Kraków 1596, drukarnia Łazarz Andrysowic; wyd. następne: Kraków 1597 (razem z utworem Messjasz...), Poznań 1847 (razem z utworem Messjasz...); fragmenty przedr. K. Mecherzyński Historia wymowy w Polsce, t. 2, Kraków 1858, s. 116-118; wyd. 2 pt.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Stanisław Karnkowski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.