Przyjmuje się, że na tekstualność, czyli bycie tekstem, składają się takie elementy jak: kohezja, koherencja, intencjonalność, akceptowalność, informatywność, sytuacyjność, intertekstualność.
Do osiągnięć niemieckiej lingwistyki tekstu odwołują się badania językoznawcze polskich germanistów.
We współczesnych badaniach coraz częściej uwzględnia się nie tylko tekst językowy, ale też elementy wizualne. Komunikacja może się bowiem odbywać również za pomocą środków pozawerbalnych, w tym za pomocą obrazów. Mówi się w tym kontekście o lingwistyce obrazu, o kategorii semiotycznej multimodalności i o dyskursie multimodalnym jako kategorii badawczej.
Zobacz też tekst (semiotyka)
Przypisy
Bibliografia Zofia Bilut-Homplewicz: Lingwistyka tekstu w Polsce i w Niemczech – próba bilansu, [w:] Zofia Bilut-Homplewicz, Waldemar Czachur, Marta Smykała (red.): Lingwistyka tekstu w Polsce i w Niemczech. Pojęcia, problemy, perspektywy. Wrocław: Oficyna Wydawnicza ATUT 2009, s. 325-341. ISBN 978-83-7432-421-2. Zofia Bilut-Homplewicz: Perspektivität bei der Charakterisierung einer linguistichen Disziplin. Zu einigen nicht nur terminologischen Unterschieden in der germanistischen und polonistischen Textlinguistik, [w:] "Colloquia Germanica Stetinensia" 20, 2012, s.