Indie zamówiły w 1997 roku w Rosji budowę trzech okrętów, dostarczonych na początku XXI wieku, a potem kolejnych trzech. Sam projekt typu Talwar wywodził się z kolei z radzieckich dozorowców wojsk ochrony pogranicza projektu 11351 (w kodzie NATO: Krivak III)Bazą były okręty projektu 11351 (kod Nieriej), oznaczonego w kodzie NATO Krivak III (, ). podaje niespotykane w rosyjskiej literaturze oznaczenie projektu 1135P i błędny kod Buriewiestnik, który nosiły wcześniejsze odmiany proj. 1135. Nowy projekt wprowadził jednak daleko idące zmiany, w tym ukształtowanie kadłuba i nadbudówek z uwzględnieniem wymogów trudnowykrywalności (stealth), powodujące całkowitą zmianę sylwetki okrętów. We wstępnej fazie projektowania brała udział francuska firma konsultingowa DCN International, co pociągnęło podobieństwo wizualne do francuskich okrętów nowej generacji, o kształcie kadłuba i nadbudówek zapoczątkowanym przez fregaty typu La Fayette. Ich przynależność do rodziny fregat projektu 1135 została uwidoczniona w numerze projektu 11356, a także w oznaczeniu kodowym NATO: Krivak IV (dla projektu 11356M).