Hipoteza wyzwania – hipoteza, wedle której podwyższone stężenie testosteronu u danego osobnika wywołuje u niego zwiększenie agresji jedynie w kontekście stojących przed nim wyzwań.

Hipotezę wyzwania sformułowali Wingfield i inni w 1990 celem wytłumaczenia skomplikowanego działania testosteronu. Z jednej strony poprzednie badania wskazywały na rolę tego hormonu w wywoływaniu agresji (Wingfield i współpracownicy odwoływali się głównie do ptaków), z drugiej pojawiała się ona wyłącznie w określonym kontekście, na przykład na pewnym etapie życia. O ile więc testosteron zdaje się nasilać agresję związaną z terytorialnością u samców, korelacja między podwyższonym stężeniem testosteronu w osoczu i zachowaniami agresywnymi wydaje się zachodzić wyłącznie w okresach społecznej niestabilności populacji, zwłaszcza kiedy samce konkurują ze sobą o terytorium bądź kiedy samiec broni swym pobratymcom dostępu do płodnej samicy. Agresja tu występująca zdaje się zależeć od aromatyzacji androgenów do estrogenów, oddziałujących następnie przez receptor estrogenowy. Rola tego mechanizmu wzrasta zwłaszcza jesienią. Androgen ten nie nasila z kolei agresji niezwiązanej z rozrodem, na przykład w razie ataku drapieżnika.