Testosteron odgrywa w czasie godów większą rolę, zwiększając masę mięśni wykorzystywanych w rywalizacji z innymi samcami czy powodując rozwój narządów wykorzystywanych w pokazach samców. Odpowiada również za spermatogenezę. Po okresie godowym stężenie testosteronu musi się obniżyć, jako że wpływa ono niekorzystnie na inne zachowania samców, zmniejszając tendencję do pozostawania przy samicy, do opieki nad potomstwem, upośledzając działania układu immunologicznego i zwiększając ryzyko urazów, a wręcz prowadząc do skrócenia życia.
Wingfield i inni zaproponowali, że testosteron wcale nie zwiększa poziomu dowolnej agresji. Zwiększa on tendencję do agresji wyłącznie w określonym kontekście, mianowicie w reakcji na wyzwanie. Tak więc wyjściowy poziom testosteronu nie zwiększa agresji u dojrzewających osobników. Jego poziom rośnie, kiedy organizm przygotowuje się do rywalizacji, na przykład o terytorium czy partnerkę. Hipotezę potwierdziły badania szympansów zwyczajnych. Wzrost poziomu testosteronu w osoczu samców towarzyszył pojawieniu się obrzmiałych narządów płciowych samic, symbolizujących ich gotowość do rozrodu. Co więcej, stężenie testosteronu rosło bardziej u samców dominujących, które prezentowały również bardziej agresywne zachowanie. Zachowania te zależą jednak od kontekstu, także społecznego.