Działanie wibroterapii Wpływ wibroterapii na leczenie bólu Stosowanie wibroterapii może zmniejszyć odczuwanie bólu mięśniowo-szkieletowego, chronicznego i neuropatycznego. Najlepsze efekty uzyskuje się, kiedy wibroterapia stosowana jest w miejscu występowania bólu lub jego najbliższej lokalizacji. Wibroterapia stymuluje zarówno powierzchniowe, jak i głęboko zlokalizowane receptory, oddziałując na włókna nerwowe dużej średnicy, tym samym ograniczając transmisję aktywności włókien o mniejszej średnicy, zamykając bramkę w rdzeniu kręgowym.
Wpływ wibroterapii na układ krążenia Wibroterapia może przyczynić się do wazodylatacji (rozszerzenia naczyń krwionośnych). Dzieje się tak dzięki produkcji tlenku azotu, który wytwarzany jest przez śródbłonek tętniczy w odpowiedzi na wibrację. Zwiększony przepływ krwi wywołuje efekt termiczny, który może zostać wzmocniony przez ciepło wytworzone na skutek drgania włókien mięśniowych oraz rozszerzenie naczyń krwionośnych powierzchownych i głębokich. Wibracja stymulując mięśnie szkieletowe wspomaga równocześnie drenaż układu naczyniowego i limfatycznego. Po przyłożeniu wibracji do skóry obserwuje się wzrost mikrokrążenia oraz przepływu płynów w tkankach. Zapalenie tkanki łącznej często skutkuje lokalnym upośledzeniem odporności w obrębie zainfekowanej tkanki.