6 szwadron pionierów – pododdział kawalerii Wojska Polskiego.

Historia szwadronu W 1924 został sformowany szwadron pionierów przy 6 Samodzielnej Brygadzie Kawalerii. 21 listopada 1924 minister spraw wojskowych przydzielił rtm. Józefa Pająka na stanowisko dowódcy szwadronu i por. Antoniego Czechowicza na stanowisko młodszego oficera szwadronu. Szwadron wchodził w skład 6 Samodzielnej Brygada Kawalerii w Stanisławowie. 6 listopada 1924 generał dywizji Stefan Majewski, w zastępstwie ministra spraw wojskowych, rozkazem O.I.Szt.Gen. 11750 Org. ustalił następujące odznaki dla organizującego się szwadronu pionierów przy 6 SBK: otok na czapkach rogatywkach czarny, proporczyki na kołnierzu kurtki i płaszcza pąsowo-czarne (barwa pąsowa u góry, barwa czarna zaś u dołu), na naramiennikach kurtki i płaszcza numer (cyfry arabskie) i litery „6B”.

Szwadron stacjonował w Stanisławowie.