W marcu 1926 nastąpiła zmiana na stanowiskach młodszego oficera szwadronu. Porucznik Czechowicz wrócił do macierzystego 6 pułku ułanów, a do szwadronu przydzielony został rtm. Jan Pelczar z 9 pułku ułanów i por. Włodzimierz Dawbulewicz z 6 puł. Od sierpnia 1926 formacją ewidencyjną dla żołnierzy szwadronu był 6 pułk ułanów w Stanisławowie. W związku z powyższym minister spraw wojskowych zarządzeniem Dep. II L. 10604/1926 przeniósł do tego pułku rotmistrza Czarnotę i Stanisława Bedryjowskiego. W tym samym miesiącu porucznik Pelczar wrócił do 9 pułku ułanów.
1 października 1926 szwadron został oddany pod inspekcję gen. bryg. Mieczysławowi Norwid-Neugebauerowi.
4 sierpnia 1927 minister spraw wojskowych ustalił barwy szkarłatno-czarne dla proporczyka szwadronów pionierówDz. Rozk. MS Wojsk. Nr 22 z 4 sierpnia 1927, poz. 268..
24 lutego 1928 minister spraw wojskowych ustalił otok szkarłatny na czapkach oficerów i szeregowych szwadronów pionierówDz. Rozk. MSWojsk. Nr 6 z 24 lutego 1928, poz. 66..
W 1930 pododdział został przemianowany na 6 szwadron pionierów.
13 sierpnia 1931 minister spraw wojskowych marszałek Polski Józef Piłsudski rozkazem G.M. 7759 I. zatwierdził wzór i regulamin odznaki pamiątkowej szwadronów pionierówDz. Rozk. MSWojsk. Nr 25 z 13 sierpnia 1931, poz.