Rufin Morozowicz (ur. 8 grudnia 1851 w Warszawie, zm. 14 kwietnia 1931 w Milanówku) – polski aktor, śpiewak, reżyser teatralny
Życiorys Został wydalony z powodu braku zdolności z warszawskiej Szkoły Dramatycznej. W 1868 zadebiutował w pierwszym warszawskim teatrze ogródkowym "Tivoli" Jana Russanowskiego. W latach 1868–1871 występował w wędrownych zespołach Russanowskiego, Alojzy Bucholtz, Antoniego Raszewskiego i Dionizego Feliksiewicza. Od 1871 do 1875 grał i reżyserował w zespole Anastazego Trapszy, m.in. w rolach Johna Styxa w Orfeuszu w piekle Jacques’a Offenbacha, Bertranda w Robert i Bertrand, czyli Dwaj złodzieje Władysława Ludwika Anczyca i Blazjusza w Nie igra się z miłością Alfreda de Musseta. Od 1875 do 1878 był aktorem w Krakowie m.in. jako Grabiec w Balladynie, Bryndus w Zabobon, czyli Krakowiacy i Górale Jana Nepomucena Kamińskiego, Doktor w Konfederatach barskich Adama Mickiewicza, Gubetta w Lukrecji Borgii Victora Hugo, Gaweł w Opowieści zimowej Szekspira, w repertuarze operetkowym: Kalchas w Pięknej Helenie, Franke w Zemście nietoperze, Midas w Pięknej Galatei Franza von Suppé. Wykonywał także partię Dulkamary w operze Napój miłosny Gaetano Donizettiego. W latach 1878–1880 grał w wędrownym zespole Józefa Texla. Od 1880 do 1881 kierował własnym zespołem z Feliksem Krotkiem.