Jego ostatnim miejscem pracy był Teatr Messal i Niewiarowskiej (od 1926 do 1927). Ostatnie lata życia spędził we własnej willi w Milanówku.
Podczas pobytu w Krakowie Morozowicz przetłumaczył na polski z francuskiego sztuki Nowa firma Victoriena Sardou i Wariaci Édouarda Plouviera oraz libretto operetki Zielona wyspa, czyli sto dziewic Charles'a Lecocqa. W 1895 Teatr Mały w Warszawie wystawił jego sztukę Cały los. Wraz z żoną WaleriąWaleria Morozowicz - milanowska emancypantka prowadził wytwórnię perfumów Perfection, w ostatnich latach XIX w. bez powodzenia zajmował się też wytwarzaniem dekoracji teatralnych i win.
Jego córką z drugiego małżeństwa była Maria Morozowicz-Szczepkowska. Jest pochowany na cmentarzu Powązkowskim (pod katakumbami-1-16/17).
Bibliografia
Adrian Uljasz, Rufin Morozowicz (1851–1931). Legenda polskiego teatru, Przegląd Nauk Historycznych, R. XX, nr 1 (2021), s. 159–190
Przypisy
Kategoria:Polscy soliści operetkowi Kategoria:Polscy aktorzy teatralni Kategoria:Urodzeni w 1851 Kategoria:Zmarli w 1931 Kategoria:Ludzie związani z Milanówkiem Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie