W 1843 roku w kamienicy mieszkali działacze i pisarze polscy – Antoni Woykowski i Julia Molińska-Woykowska, którzy założyli tu biuro wydawanego przez siebie Tygodnika Literackiego. Na początku XX wieku w obu budynkach (nr 1 i 3) znajdowała się cukiernia Café Brunies, a następnie restauracja i winiarnia RaiffeisenKawiarnia na starych fotografiach, polska.orgWygląd restauracji, zdjęcia na portalu polska-org.

Po 1945 roku W okresie walk o Wrocław w 1945 roku, kamienica uległa niemal całkowitemu zniszczeniu. Została odbudowana według projektu wrocławskiego architekta Stanisława Koziczuka oraz Witolda Rawskiego. Budynek zmniejszono do trzech kondygnacji, zmniejszono ilość osi okiennych; zastosowano inny podział architektoniczny fasady, którą zakończono trójkątnym tympanonem. W 1997 roku budynek ponownie odrestaurowano, dodając do fasady detale architektoniczne i ornamentalne. Obecnie jest to trzykondygnacyjna kamienica, pięcioosiowa, boniowana w części parterowej. Parter oddziela I piętro gzyms pasowy, na którym wsparte są lizeny artykułujące osie okienne; oś środkowa oddzielona jest podwójnymi lizenami.

Przypisy

Bibliografia

K-3