Narodowe Muzeum Historii Łotwy () – największe repozytorium łotewskiej kultury narodowej, założone w 1869 r. jako Muzeum Komitetu Naukowego Towarzystwa Łotewskiego w Rydze.
Opis Narodowe Muzeum Historii Łotwy założone zostało w 1869 r. jako Muzeum Komitetu Naukowego Towarzystwa Łotewskiego w Rydze, powołanego do życia rok wcześniej. Pod auspicjami tego towarzystwa działały liczne komitety kulturalne, w tym Komitet Naukowy. Organ ten rozpoczął gromadzenie materiałów, aby umożliwić założenie muzeum łotewskiego. W pierwszych dziesięcioleciach muzeum przyjmowało wszystko, co było oferowane. Obok zbiorów archeologicznych, etnograficznych i numizmatycznych rosły zbiory o charakterze geologicznym, zoologicznym i botanicznym. Muzeum pozbawione było stałych miejsc wystawienniczych lub magazynowych, jednak zbiory nadal rosły. Pierwsza, trwająca krótko, wystawa etnograficzna została zorganizowana w siedzibie Towarzystwa Łotewskiego w Rydze w 1890 roku. Ze względu na brak miejsca, zebrane przedmioty trzymano w skrzynkach i szafkach. W 1903 r. zakupiono nowy budynek przy ul. Paulucciego (dziś ul. Merķeļa) i udostępniono w nim pomieszczenia dla muzeum. W 1914 r.