Łotewski Rząd Tymczasowy Kārlisa Ulmanisa zawarł z adwokatem Augustem Winnigiem, pełniącym funkcję komisarza ds. krajów bałtyckich, umowę dotyczącą sformowania formacji obrony terytorialnej – Bałtyckiej Landeswehry. Niepodległe państwo łotewskie nie dysponowało bowiem własnymi siłami zbrojnymi w sile wystarczającej do odparcia spodziewanego uderzenia ze strony Rosji RadzieckiejD. Bleiere, I. Butulis, I. Feldmanis, A. Stranga, A. Zunda, History of Latvia. The 20th Century, Jumava, Riga 2006, , s. 130-131..
Przebieg ofensywy
Plan działań 29 listopada 1918 r. Lenin wydał głównodowodzącemu Armii Czerwonej Jukumsowi Vacietisowi dyrektywę, by ten z kolei wydał podległym jednostkom rozkazy wsparcia "tymczasowych rządów radzieckich Łotwy, Estonii, Ukrainy i Litwy". W momencie powstania dyrektywy trwały już działania Armii Czerwonej w Estonii - z tego terytorium Niemcy wycofali się najszybciej, a w ślad za nimi wkraczały oddziały bolszewickie. W zajętej Narwie ogłoszono powstanie Estońskiej Komuny Ludu PracującegoT. Paluszyński, Walka o niepodległość Łotwy 1914–1921, Bellona, Warszawa 1999, s. 132-133..