Witold Piasecki (ur. 18 września 1896 w Serocku, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – kapitan intendent Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się 18 września 1896 w Serocku, w rodzinie Kazimierza i Leokadii z Kuklińskich. W 1918 wstąpił do Wojska Polskiego i został przydzielony do Legii Akademickiej w Warszawie. Od 20 listopada 1918 do 14 czerwca 1919 był uczniem klasy „H” Szkoły Podchorążych w Warszawie. W 1919 został mianowany podporucznikiem. W czasie wojny z bolszewikami walczył w szeregach 36 pułku piechoty.
Później został przeniesiony do 38 pułku piechoty w Przemyślu. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podporucznika ze starszeństwem od 1 lipca 1919 i 672. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 12 lutego 1923 prezydent RP awansował go z dniem 1 stycznia 1923 na porucznika ze starszeństwem z 1 grudnia 1920 i 38. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Z dniem 8 stycznia 1925 został przeniesiony z 38 pp do Korpusu Ochrony Pogranicza. Służył w 11 batalionie granicznym w Mizoczu i 14 batalionie granicznym w Borszczowie. Z dniem 5 stycznia 1931 został powołany z KOP do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza dwuletniego Kursu 1930/32. Ukończył kurs, lecz nie otrzymał dyplomu naukowego oficera dyplomowanego.