Z dniem 3 listopada 1932 został powołany na Kurs intendentów w Wyższej Szkole Wojennej 1932/34. Z dniem 1 listopada 1934, po ukończeniu kursu i otrzymaniu tytułu naukowego oficera intendenta dyplomowanego, został przeniesiony z korpusu oficerów piechoty do korpusu oficerów intendentów z równoczesnym przeniesieniem do Szefostwa Intendentury Okręgu Korpusu Nr VIII w Toruniu. 27 czerwca 1935 prezydent RP nadał mu stopień kapitana z dniem 1 stycznia 1935 i 19. lokatą w korpusie oficerów intendentów. W marcu 1939 pełnił służbę w Szefostwie Intendentury KOP w Warszawie na stanowisku kierownika referatu budżetowego.
W nieznanych okolicznościach, po agresji ZSRR na Polskę, dostał się do niewoli sowieckiej i został osadzony w obozie w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany w bezimiennej, zbiorowej mogile w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na tzw. liście Gajdideja (poz. 2572).