Jewgienij Abramowicz Baratynski, (Boratynski; ur. we wsi Mara w guberni tambowskiej, zm. 11 lipca 1844 w Neapolu) – oficer wojska rosyjskiego, poeta, przedstawiciel rosyjskiego romantyzmu, prekursor symbolizmu.

Życiorys Młodość Pochodził z rodziny szlacheckiej o polskich korzeniach. Był synem generała Abrama Andriejewicza Baratyńskiego i Aleksandry Fiodorownej. Urodził się jako pierwsze z ośmiorga rodzeństwa. Należał do Korpusu Paziów, z którego został wykluczony za samowolne działanie. W 1819 roku został powołany do wojska jako szeregowiec w Petersburgu, a rok później w Finlandii, gdzie służył przez kolejne 6 lat. W 1826 roku podniesiono go do godności oficera, jednak Baratynski zrezygnował z dalszej kariery wojskowej, przeprowadzając się do Moskwy. 9 czerwca 1826 zawarł związek małżeński z Anastasią Lwowną Engelhardt.

Działalność literacka Debiut literacki Jewgienija Baratynskiego miał miejsce w 1819 roku. W 1827 i 1835 wydano zestawione utwory poetyckie jako zbiory "Stichotworienija". Tworzył przede wszystkim lirykę refleksyjną, rozwijającą romantyczne wątki filozoficzne. Pisał elegie erotyczne, psychologiczne i medytacyjne.