Chorągiew nadworna Zygmunta II Augusta – najstarsza z zachowanych polskich chorągwi narodowych, pochodząca z 1553 roku. Określana mianem nadwornej lub państwowej, pełniła funkcję ceremonialną na dworze Zygmunta II Augusta. Zachowana w zbiorach Zamku Królewskiego na Wawelu, ze względu na wybitne walorami malarskie i niezwykłą skalę zabytku, uznawana za jedno z ważniejszych artystycznych świadectw potęgi ostatnich Jagiellonów.

Historia Chorągiew została wykonana prawdopodobnie z okazji ślubu Zygmunta Augusta z Katarzyną Habsburżanką. Ślub i koronacja królowej odbyły się 30 lipca 1553 roku w Krakowie. Chorągiew została sporządzona w tym mieście przez malarza związanego z dworem królewskim. Malowana jest swobodnie i zdradza rękę biegłego rzemieślnika.

Występujące na chorągwi herby zostały wcześniej opisane w Statutach Łaskiego z 1506 roku, zbiorze praw i przywilejów obowiązujących w Królestwie Polskim. Na drzeworycie, umieszczonym w statutach, przedstawiono siedzącego na tronie króla Aleksandra, stryja Zygmunta Augusta, senatorów i posłów, których otaczają herby państwa, prowincji, ziem i ziem lennych królestwa. Taki program heraldyczny wyraża podstawy dynastyczne monarchii, strukturę terytorialną państwa oraz kierunki polityki zagranicznej.