Antoni Nagórny (ur. 23 stycznia 1821 w Jachimówce, zm. 24 listopada 1896 w Grodzisku) – polski ekonomista, bankowiec, działacz spółdzielczy.

Życiorys Urodził się 23 stycznia 1821 we wsi Jachimówka w powiecie płoskirowskim w rodzinie Kaspra i jego żony Józefy z domu Niwińskiej. Początkowe nauki pobierał w szkole w Niemirowie i w Kamieńcu. Studia na wydziale prawnym rozpoczął w 1841 roku na Cesarskim Uniwersytecie w Petersburgu. Po dwóch latach przeniósł się na wydział nauk kameralnych (skarbowych). Ukończył studia w 1845 i rozpoczął praktykę adwokacką. W 1850 zaprzestał adwokatury i przeniósł się na Kaukaz do Kutaisi, gdzie nauczał matematyki, nauk przyrodniczych i gospodarstwa wiejskiego w gimnazjum. Następnie podjął pracę w Izbie Skarbowej w Tyflisie

W 1855 dostał wezwanie, przeniósł się do Warszawy i podjął pracę w Najwyższej Izbie Obrachunkowej, gdzie pracował na różnych stanowiskach do jej likwidacji w 1867.

W 1865 założył miesięcznik "Ekonomista", którego był również redaktorem naczelnym. Wokół czasopisma powstała grupa autorów zwolenników rozwoju spółdzielczości spożywców. W 1869 powstało Stowarzyszenie Spożywcze "Merkury" w którym Adam Nagórny został przewodniczącym zarządu.