W lipcu 1869 został dyrektorem wydziału przemysłu w Banku Polskim, w 1873 dyrektorem wydziału handlu. Wspólnie z Leopoldem Kronenbergiem i Julianem Wertheimem byli inicjatorami założenia pierwszego w Królestwie Polskim banku akcyjnego - Banku Handlowego. W 1872 wraz z Tadeuszem Lubomirskim założył Warszawskie Towarzystwo Wzajemnego Kredytu. Był we władzach kilku zakładów przemysłowych:
Towarzystwo Akcyjne Starachowickich Zakładów Górniczych, Towarzystwo Warszawskiej Fabryki Stali, Towarzystwo Kredytowe Warszawskie, Kolej Fabryczno-Łódzka.
Był zapalonym melomanem, grał dobrze na skrzypcach i był jednym ze współzałożycieli i członkiem Rady Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego.
Był członkiem Rosyjskiego Towarzystwa Geograficznego, Towarzystwa Rolniczego Kaukaskiego oraz Komisji Rewizyjnej Kasy Pożyczkowej Przemysłowców Warszawskich.
W 1865 ożenił się z Julią Barnard i miał jednego syna Stanisława Adama, który był inżynierem. Zmarł w Grodzisku 24 listopada 1896 i pochowany został na warszawskich Powązkach.
Przypisy
Bibliografia