mały|Pozostałości kościoła grodowego na Ostrowie Lednickim, koło którego znaleziono staurotekę Stauroteka lednicka, stauroteka z Ostrowa Lednickiego – wczesnośredniowieczny relikwiarz przeznaczony do przechowywania fragmentów Drzewa Krzyża Świętego (stauroteka), znaleziony w 1962 r. na Ostrowie Lednickim i przechowywany w Muzeum Pierwszych Piastów na Ostrowie Lednickim. Jest to najstarsza znana stauroteka z terenu ziem polskich.
Znalezienie i identyfikacja Zabytek znaleziono na Ostrowie Lednickim, w trakcie prac archeologicznych prowadzonych w 1962 r. nieopodal pozostałości tzw. kościoła II, kilkadziesiąt centymetrów na północ od jego północnej ściany. Pierwszy opublikowany opis pochodzi z 1965 r., gdzie określono go jako relikwiarzGórecki 2009, s. 13, 17.. W literaturze naukowej lat 70 i 80 XX w. klasyfikowano go jako enkolpion lub pektorał. Dopiero od 1992 r. zaczęto go identyfikować jako staurotekęGórecki 2009, s. 17.. Stauroteka była konserwowana w 1989 r.Wyrwa i Górecki 2009, s. 18.