Opis stauroteki lednickiej Stauroteka lednicka jest dwuczęściowa, złożona z puszki relikwiarzowej (również dwuczęściowej) i osadzonego w niej relikwiarza właściwego. Oba elementy mają kształt krzyża i zostały wykonane ze srebrnej blachy, przy czym górna powierzchnia relikwiarza właściwego pokryta jest dodatkowo blaszkąWyrwa i Górecki 2009, s. 22–24. ze stopu złota (37%), srebra (36) i miedzi (23%)Hensel 2009, s. 62.. Ze względu na uszkodzenia i zniekształcenia zabytku podaje się tylko przybliżone rozmiary: ramiona puszki mają około 6 i 5 cm długości, a oba ramiona relikwiarza mierzą po ok. 5 cm. Wysokość puszki jest zmienna w granicach 1,25 do 1,55 cmWyrwa i Górecki 2009, s. 22–23.. Puszka zdobiona jest kilkoma ornamentami utworzonymi przez ciąg pseudogranulekWyrwa i Górecki 2009, s. 23.. Z kolei w górnej powierzchni relikwiarza właściwego wykonano wycięcie tworzące formę krzyża łacińskiego z titulusem, które umożliwiało dotknięcie przechowywanej pierwotnie w środku relikwii. Między ramionami krzyża w blasze wytrybowano rozetkowe ornamenty, u podstawy krzyża wyryto suppedaneum, a przy prawym ramieniu krzyża chrystogram „XC”Wyrwa i Górecki 2009, s.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Stauroteka lednicka · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.