W latach 30. znajdował się w składzie Komisji Regulaminowej w Departamencie Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych. Zajmował się redakcją instrukcji wojskowych, m.in. instrukcje strzelectwa wyborowego, instrukcję strzelecką z karabinu, instrukcje oraz opisy moździerza i armatki piechoty. W owym czasie awansowany do stopnia majora.

Uczestniczył w kampanii wrześniowej, walcząc w Dubnem. W październiku 1939 przedostał się do Francji, gdzie kontynuował służbę, teraz jako dowódca batalionu w 2 Dywizji Piechoty. Następnie dowodził 5 pułkiem piechoty. Po upadku Francji przedostał się do Szwajcarii, gdzie wraz z innymi oficerami przebywał w obozie dla internowanych. Latem 1944 ponownie przedostał się do Francji, a stamtąd do Szkocji, gdzie został dowódcą batalionu ciężkich karabinów maszynowych w Dywizji Grenadierów.

Po wojnie pozostał w Szkocji, gdzie zaangażował się w działalność kombatancką i polonijną. W 1954 przeprowadził się do Londynu. Tam napisał i wydał kilka książek historycznych i wspomnieniowych, m.in. Dzieje Internowania 2 Dywizji Strzelców Pieszych w Szwajcarii, Od pastuszka do pułkownika, Wspomnienia żołnierskie na wesoło.