Fisher zdobyła później sześć kolejnych tytułów mistrza świata, ostatni raz w 1994.
Firma Matchroom Barry’ego Hearna promowała przy wsparciu Trusthouse Forte i łącznej puli nagród wynoszącej 30 000 funtów, w tym 10 000 funtów dla mistrzyni. Poprzedni rekord puli nagród w turnieju wynosił 10 000 funtów, a zwyciężczyni otrzymała 3500 funtów. Było to pierwsze wydarzenie w ramach pięcioletniej umowy Matchroom z WLBSA, która gwarantowała co najmniej 50 000 funtów nagród pieniężnych w mistrzostwach świata w ciągu pięciu lat. zdobyła tytuł w latach 1990, 1995 i 1997, a Kelly Fisher pięć razy w ciągu sześciu lat od 1998 do 2003 roku. Niezadowolona ze swoich zarobków Allison Fisher opuściła w 1997 roku środowisko snookera, aby wziąć udział w zawodach nine-ball i pool w Stanach Zjednoczonych organizowanych przez . Zarówno Corr, jak i Kelly Fisher poszły później tą samą drogą.
W 1994 roku ćwierćfinały, półfinały i finał odbyły się w Nowym Delhi w Indiach. Był to pierwszy turniej rozgrywany poza granicami Zjednoczonego Królestwa. W 1994 i ponownie w 1995 obniżono pulę nagród, a finałowe etapy ponownie odbyły się w Nowym Delhi.