Podczas , która trwała od 1996 do 1997 z powodu opóźnień w harmonogramie rund finałowych, Hearn zażądał rozwiązania umowy z WLBSA, aby móc w przyszłości promować wydarzenie.
W 1997 roku World Professional Billiards and Snooker Association (WPBSA) przejęło WLBSA, zobowiązując się do zapewnienia dodatkowych nagród pieniężnych. W latach 1998–2003 turnieje sponsorowała marka , a półfinały i finał odbywały się w Crucible Theatre w Sheffield razem otwartymi Mistrzostwami świata w snookerze WPBSA zaprzestała wspierania zawodów kobiecych w 2003 w związku z ograniczeniami rządu Wielkiej Brytanii dotyczącymi sponsorowania sportu przez firmy tytoniowe, a mistrzostwa w 2004 nie odbyły się.
Turniej reaktywowano w 2005 roku. Od tego czasu jej najbardziej utytułowaną zawodniczką stała się Reanne Evans, która zdobyła tytuł rekordową liczbę 12 razy, w tym dziesięć zwycięstw z rzędu w latach 2005–2014, a następnie kolejne tytuły w 2016 i 2019. Ng On Yee z Hongkongu została pierwszą azjatycką zwyciężczynią turnieju w 2015, zdobywając kolejne tytuły w 2017 i 2018 r. Wydarzenie w 2017 odbyło się w Toa Payoh w Singapurze. Był to pierwszy raz od 1995, kiedy turniej odbył się poza Wielką Brytanią.