Kognitywizm estetyczny – to teoria, według której należy wartościować sztukę na równi z nauką i pomimo dzielących ich różnic, są wobec siebie komplementarne. Kognitywiści estetyczni uważają, że sztuka może dać odbiorcy nie tylko rozrywkę, lecz także nietrywialną wiedzę o życiu i sama w sobie może być formą zrozumienia.

Christoph Baumberger w bezpośrednim i jednoznacznym uzasadnieniu kognitywizmu estetycznego przedstawia szereg argumentów, które odnoszą się do niektórych filozoficznych zastrzeżeń wysuwanych przeciwko tej perspektywie. Identyfikuje dwa kluczowe twierdzenia kognitywizmu estetycznego: twierdzenie epistemiczne – „że dzieła sztuki mają funkcje poznawcze” – oraz twierdzenie estetyczne – „funkcje poznawcze dzieł sztuki częściowo określają ich wartość artystyczną”.

Rys historyczny Problem z kognitywizmem estetycznym pojawia się w zastosowaniu go do muzyki i sztuk wizualnych. Jak muzyka czy malarstwo abstrakcyjne mogą dostarczać odbiorcy użyteczną wiedzę? Lepiej dostosowane do aspiracji poznawczych są sztuki literackie, ponieważ język jest podstawowym środkiem poznania i zrozumienia.